Mahallemizde ekmek fırını var.

Taş fırın, yakıtı da odun.

Geç gün fırın için odun getirmişler.

Hepsi narenciye ağaçlarından.

Kiminin üzerinde yaprağı, kiminin üzerinde limonu duruyordu.

İçim acıdı.

***

Sözlerim bir şiir mısrası değil…

Acı gerçekler.

Bunu da ilk kez görmedim.

Daha öncede başka bir fırında aynı manzara ile karşılaştım.

Yine narenciye ağaçları yakıt oluyordu.

Yazık, çok yazık.

***

Ürün para etmiyor ama pazarda yanına yanaşamıyorsun.

Üreticinin para kazanmadığı, tüketicinin yiyemediği ürünler neden pahalı!

Üretici üretmekten vazgeçip ağaçlarını kesiyor.

Fırınlara yakıt olan bu ağaçlar doğanın en önemli parçasıdır.

Kuraklık, afetler, seller durduk yere olmuyor.

***

Sözlerim gerçekten bir şiir mısrası değildir…

Daha kötüsü, bunların daha da kötüsünü yaşayacak olmamızdır.

Serkan TULTAK22.09.2025 serkantultak@gmail.com